Moda'da 1930'lardan kalma bir daire
Tam iç mimari, özel mobilya ve aydınlatma. Orijinal pervazlar ve kapılar korundu, mutfak salona katıldı.
Üç kuşaktır aynı ailenin evi. Pervazlar kalsın, mutfak eve katılsın.
Daire 1934'te yapılmış, son kez seksenlerde elden geçmişti. Mutfak koridorun sonunda, ışık almayan küçük bir odadaydı; salonun üç penceresi ise neredeyse hiç kullanılmıyordu.
Mutfakla salon arasındaki taşıyıcı olmayan duvarı kaldırıp yerine meşe raflı bir geçiş koyduk. Kırk yıllık laminat kalkınca altından çıkan balıksırtı parkeyi onarıp yeniden cilaladık. Kapı ve pencere pervazları söküldü, temizlendi, aynı yerlerine takıldı.
Renkleri evin kendisinden aldık: kireç badananın kırık beyazı, parkenin bal tonu, eski mermer eşiğin kumu. Yeni gelen her şey bu üçünün yanında durabilmeliydi.
“Koridoru bir kemerle böldük. Giriş artık geçilip gidilen bir yer değil, kendi başına bir oda.”
Evin altı malzemesi
Konsept evresinde bu numuneleri aynı masaya koyup gün ışığında ve akşam ışığında birlikte baktık.
Duvar değişti, oda sayısı aynı kaldı
Mutfakla salon arasındaki duvar kalktı, eski mutfak çalışma odası ve kiler oldu. Koyu renkli alanlar yeni düzenlenen bölümler.
Şematik plan, ölçeksiz.
Bu evde yeni bir şey eklemekten çok, eskiyi yeniden görünür kılmak için uğraştık. En çok sevdiğimiz an, laminatın altından parkenin çıktığı gündü.
Ada Sezer
Siz de eski bir apartman dairesinde mi yaşıyorsunuz?
Evin planını ve birkaç fotoğrafını getirin; ilk görüşmede neyin kalabileceğini birlikte konuşalım.